Оралните лекови од групата GLP-1 можеби влијаат не само врз физичкиот глад, туку и врз задоволството што го предизвикува јадењето. Во ново истражување врз глувци, соединенијата орфорглипрон и дануглипрон ја намалиле таканаречената хедонистичка исхрана – јадење поттикнато од уживање, а не од енергетска потреба.
Истражувачите од Универзитетот во Вирџинија откриле дека лековите ја активираат централната амигдала, длабока мозочна област поврзана со желбата и системот за наградување. Дополнителните експерименти покажале дека оваа активност го намалува ослободувањето на допамин во делови од мозокот што го засилуваат чувството на награда додека животните јадат за задоволство.
Досегашните истражувања главно покажуваа дека поголемите пептидни GLP-1 лекови, како семаглутидот, го потиснуваат гладот преку мрежи во хипоталамусот и задниот дел на мозокот. Новите резултати сугерираат дека оралните лекови со мали молекули можат да делуваат и на посебен мозочен механизам поврзан со привлечноста на храната.
Орфорглипрон е одобрен орален лек, додека дануглипрон сè уште се испитува. Бидејќи се земаат како таблети, ваквите соединенија би можеле да бидат поедноставни и поевтини за производство од инјекциските терапии, но нивната клиничка примена и безбедност зависат од дополнителни испитувања.
Научниците сега сакаат да проверат дали ова влијание врз мозочниот систем за наградување може да помогне и во намалувањето на желбата за други супстанции, вклучително и кај нарушувањата поврзани со употреба на супстанции. Сепак, резултатите засега се добиени само кај глувци и не претставуваат доказ дека овие лекови се одобрени за таква намена.
