Во неколку канадски провинции во последниот период се носат или предлагаат мерки што дозволуваат присилен третман и задржување на лица со зависности или ментални нарушувања. Поддржувачите на овие политики ги претставуваат како „сочувствителна интервенција“, но критичарите предупредуваат дека таквиот пристап може да ја поткопа основната автономија на пациентите.
Авторите на анализата потсетуваат дека Врховниот суд на Канада го признава правото на одбивање несакан медицински третман како суштинско за достоинството и самостојноста на човекот, вклучително и во менталното здравје. Сепак, во Алберта, Манитоба, Британска Колумбија и Квебек се забележува тренд кон пошироки овластувања за присилна хоспитализација, задолжителен третман и посилна координација меѓу здравствени служби и полиција.
Еден од клучните проблеми е што јавната дебата често се води преку јазик на итност и безбедност: кризата се нагласува, а присилата се прикажува како неопходна грижа. Според истражувачите, така се стеснува просторот за критика и се маргинализира прашањето дали мерките навистина функционираат.
Научната подлога, според текстот, останува ограничена. Нема доволно цврсти докази дека присилниот третман носи стабилни клинички придобивки, додека постојат податоци за сериозни штетни исходи. Поради тоа, етичката дилема не е споредна, туку централна: дали државата смее да го ограничи правото на избор без јасен доказ дека со тоа се намалува штетата.
Дополнително, се посочува дека спојувањето на полициски и медицински овластувања може несразмерно да ги погоди веќе ранливите групи, меѓу кои жени, домородни заедници и расијализирани заедници. Наместо нов модел на грижа, критичарите гледаат обновување на стар логички модел на контрола и затворање, само во современа правна форма.
Пораката е дека сложени социјални и здравствени кризи бараат решенија засновани на докази, доброволна поддршка и почитување на човековите права. Кога присилата се претставува како грижа, ризикот е да стане нормализирана пракса што тивко ги еродира слободите што здравствениот систем треба да ги штити.
