Научници од Montana State University опишаа досега непознат клеточен механизам што им овозможува на клетките да произведуваат цистеин и кога нивните вообичаени системи за тоа откажуваат. Откритието, објавено во списанието Nature Chemical Biology, може да отвори нови пристапи за засилување на третманите против одредени видови рак.
Цистеинот е аминокиселина од суштинско значење за преживување на клетките. Тој учествува во создавање протеини, во одбрана од оштетувања и во одржување на структурата на протеините. Бидејќи клетките немаат директен надворешен пристап до цистеин, тие вообичаено го добиваат со разложување на оксидираната форма цистин преку т.н. дисулфид-редуктазен систем.
Истражувачкиот тим предводен од Ед Шмид забележал нешто неочекувано уште во 2014 година, кога генетски модифицирани глувци преживеале иако, според тогашното знаење, не би требало да можат да го прават тоа. Подоцнежната работа, спроведена со соработници од Унгарскиот национален институт за онкологија, покажала дека клетките активираат резервен пат кој не го користи класичниот дисулфид-редуктазен систем.
Наместо да го следи стандардниот пат, овој механизам хемиски ја прекинува соседната јаглерод-сулфурна врска во цистинот и на тој начин ослободува цистеин. Според авторите, ваквата заштита можеби еволуирала како одбрана од електрофилни токсини во средината, но истовремено може да им помага и на канцерогените клетки да преживеат под дејство на хемотерапија, зрачење или имунотерапија.
Ако овој резервен систем навистина им овозможува на туморите поголема отпорност, негово прецизно блокирање би можело да ги направи поранливи на постојните терапии. Во студијата учествувале и повеќе студенти, а авторите нагласуваат дека откритието покажува колку основните биолошки истражувања можат да водат кон нови идеи за третман на рак.
