Дебелината најчесто се поврзува со метаболизмот, дијабетесот и срцевите ризици, но ново истражување укажува дека нејзините последици може да се протегаат и до сетилните нерви на лицето. Тим од Helmholtz Munich, Универзитетот „Лудвиг Максимилијан“ во Минхен и партнерски институции разви систем наречен MouseMapper, кој со длабоко учење прави детална тридимензионална карта на целото тело на глушец.
Системот анализира огромни снимки од проѕирени ткива, во кои нервите и имуните клетки се означени со флуоресцентни маркери. На тој начин истражувачите можеле автоматски да препознаат 31 орган и тип ткиво, како и да следат каде се појавуваат воспаление, промени во нервните мрежи и оштетувања во повеќе органски системи истовремено.
Кога методот бил применет кај глувци хранети со исхрана богата со масти, се појавиле очекувани знаци на нарушен метаболизам, но и изненадувачки промени во тригеминалниот нерв, важен нерв за чувствителноста на лицето. Кај дебелите животни биле забележани помалку нервни разгранувања и завршетоци, што упатува на ослабена сетилна функција. Однесувачките тестови дополнително покажале намалена реакција на сетилна стимулација.
Истражувачите потоа го испитале тригеминалниот ганглион, каде што се наоѓаат телата на овие сетилни неврони. Со просторна протеомика биле откриени молекуларни промени поврзани со воспаление и преобликување на нервното ткиво. Важно е што слични молекуларни обрасци биле пронајдени и во човечко ткиво од лица со дебелина, што сугерира дека дел од механизмите можеби не се ограничени само на глувци.
Наодите, објавени во Nature, не значат дека е докажана иста клиничка слика кај луѓето, но отвораат нова насока за проучување на дебелината како состојба што го менува телото како поврзан систем, а не само како метаболичко нарушување. MouseMapper може да помогне и во истражување на други сложени болести, меѓу кои дијабетес, рак, автоимуни и невродегенеративни заболувања.
