Научници од UCLA идентификувале група дисфункционални имуни клетки што се натрупуваат со стареењето и кај масната болест на црниот дроб, при што силно го поттикнуваат воспалението во ткивата. Во експерименти со глувци, нивното селективно отстранување довело до значително подобрување на состојбата на црниот дроб, дури и без промена на нездравата исхрана.
Истражувањето се фокусира на клеточната сенесценција, процес во кој клетките под стрес престануваат да се делат, но не умираат. Наместо тоа, остануваат во ткивото и испуштаат воспалителни сигнали што може да им наштетат на околните клетки. Токму поради тоа, ваквите клетки често неформално се нарекуваат „зомби“ клетки.
Во овој случај, тимот анализирал макрофаги, имуни клетки кои нормално имаат улога да чистат отпад и да реагираат на оштетување. Истражувачите покажале дека комбинацијата од два протеини, p21 и TREM2, може сигурно да ги издвојува макрофагите што влегле во сенесцентна состојба и повеќе не функционираат правилно. Кај млади глувци, само мал дел од макрофагите во црниот дроб биле сенесцентни, додека кај постари животни тие сочинувале мнозинство од оваа популација.
Студијата сугерира дека стареењето не е единствениот фактор. Вишокот LDL холестерол, според резултатите, исто така може да ги турне макрофагите во ваква состојба. Во лабораториски услови, изложувањето на здрави макрофаги на високи нивоа LDL довело до престанок на делбата и ослободување воспалителни молекули, со истата p21-TREM2 молекуларна ознака.
За да проверат дали овие клетки директно придонесуваат за заболувањето, научниците третирале глувци со лекот ABT-263, кој е дизајниран да елиминира сенесцентни клетки. Кај животни хранети со исхрана богата со масти и холестерол, по третманот црниот дроб станал помал и поизгледно поздрав, а телесната тежина исто така се намалила. Авторите наведуваат дека оштетувањето на црниот дроб било значително обратено и без промена во режимот на исхрана.
Дополнителна анализа на постоечки геномски податоци од човечки биопсии на црн дроб покажала дека истиот потпис на сенесцентни макрофаги е поизразен кај заболени отколку кај здрави примероци. Тоа не е директен доказ за терапевтски ефект кај луѓе, но упатува дека сличен механизам може да игра улога и кај хронични заболувања на црниот дроб.
Истражувачите сепак нагласуваат дека ABT-263 е премногу токсичен за поширока клиничка употреба кај луѓе. Следниот чекор е пронаоѓање побезбедни соединенија што селективно би ги отстранувале овие клетки без сериозни несакани ефекти. Ако таков пристап се покаже успешен, тој би можел да отвори нов правец не само за третман на масна болест на црниот дроб, туку и за други состојби поврзани со стареење и хронично воспаление.
Студијата е објавена во списанието Nature Aging.
