Со стареењето, телото не само што натрупува масно ткиво, туку и го прераспределува на начини што можат да бидат поопасни за здравјето. Посебно проблематична е висцералната маст, која се таложи длабоко во стомачната празнина околу внатрешните органи и е поврзана со повисок ризик од дијабетес и срцеви заболувања.
Ново истражување на научници од Универзитетот во Конектикат укажува дека тестостеронска терапија во форма на гел, во комбинација со вежбање, може да помогне да се спречи зголемувањето на оваа опасна маст кај постари жени кои закрепнуваат по скршеница на колк. Резултатите се објавени во списанието Obesity Pillars.
Во студијата биле следени 66 жени постари од 65 години со неодамнешна скршеница на колк. Пред почетокот на третманот, кај сите била направена DXA анализа за составот на телото. Сите учеснички поминале низ структуриран програм за физичка активност, а само една група дополнително добивала тестостеронски гел.
По шест месеци, вкупното количество масно ткиво било слично кај двете групи. Но распределбата на мастите не била иста. Жените што користеле тестостеронски гел имале пониско ниво на висцерална маст, додека кај групата без хормонска терапија било забележано зголемување на ова ткиво, што според истражувачите е вообичаено за закрепнување по ваква повреда и за стареењето воопшто.
Научниците сметаат дека половите хормони, особено тестостеронот, имаат важна улога во тоа каде телото ги складира мастите со текот на времето. Токму затоа, класичните стратегии за слабеење не се секогаш најдобар одговор кај постари лица, бидејќи често доведуваат и до губење мускулна маса, а таа е клучна за подвижноста и закрепнувањето.
Скршениците на колк се сериозен здравствен проблем кај постарите жени и се поврзани со намалена независност и зголемен ризик од дополнителни компликации. Затоа, секоја интервенција што може да го подобри закрепнувањето и истовремено да го намали кардиометаболниот ризик би можела да има значајно влијание врз квалитетот на живот.
Сепак, резултатите треба да се толкуваат внимателно. Оваа студија не покажува универзално решение за „саломите на стомакот“, туку потенцијален пристап за специфична група пациентки: постари жени по скршеница на колк. Ќе бидат потребни дополнителни истражувања за да се утврди колку овој ефект е применлив и кај поширока популација.
