Една нова студија укажува дека обичното движење на телото може да има помеханичка улога во здравјето на мозокот отколку што досега се претпоставуваше. Истражувачи од Пен стејт покажале дека стегањето на стомачните мускули кај глувци предизвикува многу мало поместување на мозокот во черепот, што потоа може да помогне во движењето на цереброспиналната течност околу мозочното ткиво.
Цереброспиналната течност е важна за заштита и одржување на централниот нервен систем. Се смета дека нејзиното движење помага во отстранување на отпадни материи кои, ако се наталожат, можат да го нарушат нормалното функционирање на мозокот. Новите резултати не докажуваат дека движењето директно спречува болести кај луѓе, но нудат можен механизам преку кој физичката активност би можела да го поддржува мозочното здравје.
Клучниот дел од откритието е врската меѓу абдоменот, крвните садови околу ’рбетот и мозокот. Кога стомачните мускули се стегаат, тие создаваат притисок врз крвни садови поврзани со венска мрежа во ’рбетниот канал. Тој притисок се пренесува нагоре и доведува до едвај забележливо поместување на мозокот.
Истражувачите го следеле овој процес со напредни техники за снимање, меѓу кои двофотонска микроскопија и микро-КТ. Кај глувците мозокот се поместувал непосредно пред движењето, веднаш по активирањето на стомачните мускули. Кога тимот применил благ, контролиран притисок врз абдоменот на лесно анестезирани животни, мозокот повторно се поместил, иако немало друго движење на телото.
Бидејќи директното снимање на брзото движење на течноста во и околу мозокот е тешко, тимот користел и компјутерски модели. Во симулациите мозокот бил третиран како мека, сунѓереста структура низ која течноста може да се движи. Моделите покажале дека малото поместување предизвикано од стомачниот притисок може да поттикне проток на течност, слично на нежно истиснување и плакнење.
Авторите нагласуваат дека се потребни дополнителни истражувања за да се утврди колку истиот ефект важи кај луѓе и какво значење има за долгорочното здравје. Сепак, студијата додава уште една причина зошто секојдневното движење, одењето и физичката активност може да бидат важни за мозокот, не само преку циркулацијата и метаболизмот, туку и преку суптилна механичка врска меѓу телото и нервниот систем.
