Микропластика е потврдена во воздухот на височина од 100 метри

Беспилотно летало со мал семплер лебди над отворен предел во есенски пејзаж.
Илустрација на беспилотно летало опремено за собирање примероци од воздух.

Микропластични честички се движат низ атмосферата, но непосредните мерења на височина сè уште се ретки. Теренска студија од две локации во Колорадо испробала начин да се соберат примероци со беспилотен летачки систем — летало без пилот во него. Истражувањето е доказ на концепт: проверува дали пристапот е изводлив, а не ја мапира распространетоста на микропластиката низ воздухот.

Леталото собирало честички на 80–100 метри над земјата во есента 2024 година, на места со интензивна човечка активност. Циклонски семплер ги собирал честичките поголеми од 1 µm. Потоа истражувачите ги броеле со оптичка микроскопија, а ги идентификувале со Раманова микроскопија. Тоа е метод со кој честичките се испитуваат според нивниот спектроскопски потпис. Микропластика била потврдена на 100 метри.

Во групата честички со големина од 3–10 µm, микропластиката сочинувала просечно 13,8 ± 1,8% од бројот на честички избрани според изгледот, откако резултатите биле коригирани според празни проби. Празните проби служат за корекција на честичките што можат да потекнуваат од самото земање или обработка на примероците. Значи, процентот не се однесува на сите честички во воздухот.

Во примероците преовладувале хетероагрегати — групи од пластика и материјал од околината. Авторите велат дека ова е доследно со материјали поврзани со сообраќајот, но наодот не го утврдува сообраќајот како единствен извор.

Зошто е важен методот? Мерењата на височина може да помогнат да се следи како се движат ситните честички, чии можни влијанија врз здравјето и процеси како создавањето облаци и топењето морски мраз сè уште се непознати. Авторите предлагаат пристапот да се приспособи за мерења над океанот, на поголеми височини и во оддалечени средини; тие примени не биле испитани во оваа студија.

Доказот доаѓа од само две локации во Колорадо. Достапниот извадок не го наведува бројот на летови и примероци, па тешко е да се процени колку проценката е прецизна и репрезентативна. Статусот на стручна рецензија не е потврден.

Научна основа и ограничувања

Теренска студија за доказ на концепт на земање примероци од атмосферска микропластика со беспилотен летачки систем.

Примерок: Две локации во Колорадо; бројот на летови и примероци е unknown..

  • Ова е доказ на концепт од две локации во Колорадо, а не широко мерење на атмосферата; резултатите сами по себе не покажуваат колку микропластика има во други региони или височини.
  • Процентот се однесува на морфолошки избрани честички во опсегот од 3–10 µm по корекција според празни проби, а не на сите честички во воздухот.
  • Достапниот извадок не го наведува бројот на летови или големината на примерокот, па прецизноста и репрезентативноста на проценката не можат целосно да се проценат.
  • Студијата покажува дека пристапот со беспилотно летало е изводлив; следењето над океанот, на голема височина и во оддалечени средини е предложена примена, а не резултат прикажан во овој доказ на концепт.
  • Наодот за хетероагрегати е опишан како доследен со материјал поврзан со сообраќајот; извадокот не утврдува дека сообраќајот е нивниот единствен извор.
  • Статусот на стручна рецензија не е потврден

Извори