Истражување на Џејмс Кук Универзитетот покажува дека ликот на хакерот во филмовите, телевизијата и игрите во последните три децении поминал од социјално незгоден аутсајдер до сложен културен симбол што истовремено буди страв и восхит.
Авторот на анализата, Роберто Дилон, во списанието New Media & Society ги споредил претставите на хакерите во влијателни наслови како „War Games“, „The Matrix“ и „Mr. Robot“ со тоа како публиката директно ги доживува во игри инспирирани од хакерска култура. Неговиот заклучок е дека овие прикази не се само за забава, туку го одразуваат начинот на кој општеството размислува за технологијата и нејзините ризици.
Во осумдесеттите, во сенка на Студената војна и стравот од нуклеарна катастрофа, хакерот станал лик со силен морален компас: технички брилијантен, но емоционално отуѓен, способен да се движи низ опасни последици. Подоцна, со „The Matrix“, тој архетип добил митска димензија преку Нео, дефиниран како бунтовник што се спротивставува на системот и ја брани слободата.
Серијата „Mr. Robot“ донесе понијансирана слика, во која техничката генијалност е поврзана со анксиозност, депресија, зависности и нарушена психичка состојба. Според Дилон, токму таа двојност ја одржува привлечноста на хакерскиот лик: тој може да биде и заштитник што разобличува злоупотреби, и закана што ги искористува слабостите на дигиталниот свет.
