Програмите за здравствена заштита и егзистенција што ги осмислиле локалните заедници помогнале да се намали загубата на шуми во близина на заштитени дождовни шуми во Западен Калимантан, Индонезија, покажува ново истражување објавено во списанието „The Lancet Planetary Health“.
Истражувачите анализирале податоци од повеќе од 1.000 домаќинства во 10 села, како и сателитски снимки од стотици села. Пандемијата предизвикала сериозен економски удар: околу половина од домаќинствата пријавиле губење приходи или работни места, како и зголемени трошоци за основни производи.
И покрај тоа, загубата на шуми во регионот по прогласувањето на пандемијата во март 2020 година се намалила во просек за 39 проценти. Во заедниците поврзани со невладини организации, загубата на шуми пред пандемијата била 52 проценти помала отколку во неподдржаните села, а во првите месеци од пандемијата разликата се зголемила на 68 проценти.
Поддршката вклучувала здравствени услуги, програми за земјоделство, обуки за органско производство и заеднички кредитни шеми. Така, жителите имале повеќе можности за приходи и помала зависност од нелегалната сеча.
Истражувачите наведуваат дека ограничувањата за патување, обилните врнежи и падот на глобалниот пазар на дрво дополнително ја намалиле исплатливоста на нелегалното сечење. Резултатите покажуваат дека вложувањето во решенија креирани заедно со локалното население може истовремено да ја зајакне отпорноста на луѓето и на екосистемите.
