Депресијата поврзана со работата е широко распространета, а начинот на кој се управува со вработените може значително да влијае врз менталното здравје. Истражување спроведено врз околу 20.000 вработени во Обединетото Кралство покажало дека 49 отсто од нив се чувствувале депресивно поради работата барем дел од времето во претходните недели.
Меѓу главните фактори се прекумерниот работен притисок, недостигот од време и постојаното зголемување на обемот на задачи. Дополнителен товар создаваат бирократските процедури, емоционално исцрпувачката работа и конфликтите на работното место.
Последиците не се ограничуваат само на расположението. Вработените со умерено или високо ниво на психолошка вознемиреност почесто отсуствуваат, се помалку продуктивни и имаат поголема веројатност да работат помалку часови од посакуваното.
Работењето од дома или во хибриден модел, само по себе, не е сигурно решение. Истражувања по пандемијата покажуваат дека дел од вработените во вакви услови доживуваат повеќе негативни емоции, осаменост, депресија и анксиозност.
Сепак, менаџментот може да има и позитивен ефект. Поголемата автономија — можноста вработените да влијаат врз начинот, темпото, распоредот и редоследот на задачите — е поврзана со помалку депресивни симптоми поврзани со работата.
Поддршката од менаџерите и колегите, како и чувството на сигурност на работното место, исто така придонесуваат за подобро ментално здравје. Кога вработените имаат поголема контрола врз својот работен ден, полесно можат да го намалат стресот и да ги приспособат обврските на своите потреби.
Авторите сметаат дека компаниите би требало редовно да ги следат и јавно да ги известуваат психосоцијалните ризици, како што се прекумерниот притисок, вознемирувањето, малтретирањето и изложеноста на насилство. Таквата транспарентност би им помогнала и на работниците подобро да ги проценат потенцијалните работодавачи.
Подобрувањето на менаџерските практики не е само прашање на добросостојбата на вработените. Подоброто ментално здравје е поврзано со поголема продуктивност, помали трошоци за надоместоци и помал притисок врз јавниот здравствен систем. Затоа, квалитетното управување може да донесе корист и за работниците, и за компаниите, и за целото општество.
