Големите космички судири можеби не создаваат нови подповршински океани на ледените месечини, туку напротив — ги скратуваат или целосно ги отстрануваат. Ова го покажува ново истражување на научници од Southwest Research Institute, објавено во списанието Nature Astronomy.
Многу месечини во надворешниот Сончев систем се сметаат за можни океански светови, бидејќи под нивната ледена кора може да има големи количества течна вода. Истражувачите особено ги проучувале помалите месечини околу Сатурн и Уран, за кои се претпоставува дека можеби биле распарчени во древни судири, а потоа повторно се формирале од остатоците.
За да испитаат што се случува со океаните во такви услови, научниците комбинирале симулации на судири со модели за топлинската и структурната еволуција на месечините. Така можеле да ги споредат нивната состојба пред ударот, веднаш по него и во сценарио без судир.
Во истражувањето, „разорувачки удар“ е дефиниран како судир при кој најголемиот преостанат фрагмент има помалку од половина од големината на првичната месечина. Иако ваков настан внесува огромна енергија, таа брзо се губи бидејќи малите фрагменти се загреваат и се ладат многу побрзо од цело небесно тело.
Поради тоа, ударот најчесто не е доволно ефикасен за создавање долготраен океан. Ако месечината веќе имала океан, судирот може да ја намали неговата дебелина и времетраење, а кај помалите тела може целосно да го замрзне или отстрани.
По повторното собирање на материјалот, карпите и мразот се раздвојуваат. Потешкиот карпест материјал се спушта кон јадрото, додека водата повторно замрзнува и создава подебела ледена обвивка.
Месечини со радиус од околу 1.000 километри или повеќе можат да го зачуваат претходно постоечкиот океан, додека помалите имаат многу помали шанси за тоа. Овие резултати сугерираат дека тела како Енцелад и Дион, за кои се смета дека денес имаат океани, веројатно не биле распарчени и повторно составени во последните 100 милиони години.
Научниците нагласуваат дека орбиталните и физичките услови на овие месечини се различни, па ќе бидат потребни дополнителни модели за да се утврди дали во некои специфични случаи судирите сепак можат да помогнат во создавањето океан.
