Школките, остригите, раковите и другите водни безрбетници можат да имаат многу поголем придонес во исхраната отколку што досега се сметаше, покажува глобално истражување предводено од Универзитетот за наука и технологија „Крал Абдула“ (KAUST).
Студијата, објавена во списанието Nature, опфати 30 хранливи материи важни за човековото здравје. Според анализата, сегашното глобално производство на водни безрбетници содржи доволно витамин Б12 и селен за да ги задоволи еквивалентните годишни потреби на повеќе од пет милијарди луѓе. Истото производство обезбедува количини на јод, цинк, бакар и омега-3 масни киселини доволни за повеќе од една милијарда луѓе.
Истражувачите собрале податоци за стотици видови и развиле модели со кои ја процениле хранливата вредност на повеќе од 50.000 потенцијално јадливи видови. Податоците ќе бидат внесени и во SeaLifeBase, голема глобална база за морски видови, со цел да им помогнат на научниците и носителите на политики.
Резултатите покажуваат дека безрбетниците обезбедуваат несразмерно големи количества од некои микронутриенти во однос на нивната вкупна маса во производството. Во аквакултурата, тие сочинуваат околу една третина од производството по тежина, но обезбедуваат повеќе од половина од јодот, витаминот Б12, витаминот Ц и железото.
Начинот на обработка исто така влијае врз хранливата вредност. На пример, сушените безрбетници често имаат поголема концентрација на минерали во 100 грама производ отколку свежото ткиво, што може да отвори можности за подобро искористување на храната и намалување на отпадот.
Научниците нагласуваат дека овие наоди не се повик за зголемен лов на морски видови. Наместо тоа, тие предлагаат хранливата вредност да се разгледува заедно со одржливоста при управувањето со рибарството, развојот на аквакултурата и планирањето на идните прехранбени системи.
