Бактериофагите се вируси што ги напаѓаат и уништуваат бактериите, па со децении се истражуваат како можен третман за инфекции отпорни на антибиотици. Нивниот главен недостаток е што најчесто дејствуваат врз многу ограничен број бактериски соеви.
Истражување на Универзитетот „Мекмастер“, објавено во списанието Proceedings of the National Academy of Sciences, открива особина што може да помогне при изборот на фаги со пошироко дејство. Станува збор за разновидноста на влакната на нивните опашки, со кои се прикачуваат за бактериските клетки.
Научниците ја проучувале бактеријата Pseudomonas aeruginosa, чест причинител на болнички инфекции и често отпорна на повеќе лекови. Анализата на генетски податоци од повеќе од 1.300 соеви открила 53 варијанти на површинските структури наречени пили, кои фагите ги препознаваат при инфекцијата.
Тестирањето покажало дека некои фаги престануваат да ја инфицираат бактеријата и при мали промени во пилите. Други, пак, можат да толерираат поголеми разлики и да нападнат повеќе соеви. Меѓу испитаните фаги биле и Cootes и Leland, именувани според улици во близина на универзитетот.
Со споредување на компјутерски модели на опашестите влакна, истражувачите забележале дека фагите со тесен опсег на дејство имаат послични влакна. Кај фагите што инфицираат поширок спектар соеви, делот што доаѓа во контакт со пилите е поразновиден, иако целокупната структура останува слична. Истата шема била забележана и кај десетици сродни фаги од јавни бази на податоци.
Ова откритие може да помогне побрзо да се препознаат или создадат фаги со поширок опсег на домаќини. Денес, за фаг-терапија обично е потребно прво да се утврди точниот бактериски сој, а потоа да се пронајде соодветен фаг, што понекогаш трае со недели. Новиот пристап би можел да го скрати тој процес, особено кај пациенти со тешки инфекции отпорни на антибиотици.
