Амазонската шума од воздух може да изгледа како непрекинато зелено пространство, но нејзините крошни се разликуваат по структурата, хемискиот состав и начинот на кој функционираат. Ново истражување покажува дека овие разлики се поврзани со тоа кои птици живеат во одредени делови од шумата и колку се чувствителни на промените во живеалиштето.
Научниците користеле авионски сензори и спектрометрија за да ги мапираат шумските крошни во Перу. Со мерење на одбиената светлина од листовите биле проценети седум карактеристики, меѓу кои хранливите материи, содржината на вода и растителните соединенија. Врз основа на овие податоци, перуанските шуми биле поделени на шест пошироки типови.
Потоа истражувачите ги споредиле мапите со распространетоста и биолошките особини на 1.331 вид птица зависен од шумските живеалишта. Анализата опфатила фактори како големината на телото, бројот на јајца во гнездото, местото каде што птиците се хранат, статусот на заштита и долгорочните трендови на популациите.
Во мочурливите шуми на северната Амазонија почесто биле забележани поголеми и подолговечни птици, кои обично имаат побавно размножување и можат потешко да се приспособат на нарушувањата. Планинските шуми во Андите биле поврзани со повеќе видови што живеат во подрастот, а тие се особено чувствителни на фрагментација, промени во температурата и влажноста. Во пониските делови на Андите птиците покажале посилна поврзаност со кумулативните човечки закани, додека видовите од поплавните шуми имале особини што може да укажуваат на поголема толеранција кон урбанизацијата.
Според авторите, ваквите мапи можат да го подобрат планирањето на заштитата на природата. Наместо да се следи само бројот на видови или површината под шума, научниците можат да проценат и колку добро функционира екосистемот и кои заедници се најранливи. Пристапот би можел да се прошири низ Амазонскиот басен со развојот на сателитската спектрометрија.
