Методот познат како бионичко читање, кој ги задебелува почетните букви во зборовите, би требало да им помогне на очите побрзо да се насочат, а мозокот полесно да го препознае остатокот од зборот. Но ново истражување покажува дека ова не значи и побрзо читање.
Во експериментот учествувале 90 возрасни читатели без историја на нарушувања во читањето или невролошки состојби. Тие читале 90 реченици на екран, при што зборовите биле прикажани во нормален формат, со задебелени почетни букви или со задебелени букви во средината.
Истражувачите од Универзитетскиот колеџ во Лондон ги следеле движењата на очите и времето потребно за обработка на зборовите. Задебелувањето на почетокот навистина го насочувало првиот поглед поблиску до почетокот на подолгите зборови, особено оние со осум букви.
Сепак, ниту задебелените почетни ниту средишните букви не го намалиле времето потребно за читање на зборовите или целите реченици. Не се променил ниту бројот на прескокнати зборови, а учесниците не покажале сигурно подобрување во разбирањето.
Точноста на одговорите била околу 95 проценти, што оставило мал простор за дополнително подобрување. По експериментот, 43 учесници го претпочитале обичниот текст, 31 ги избрале задебелените почетоци, а 16 задебелените средини.
Авторите нагласуваат дека истражувањето користело само еден фонт и една шема на задебелување, а не ги опфатило индивидуалните поставки на различните платформи за бионичко читање или ефектите од долготрајно вежбање. Исто така, резултатите не можат директно да се применат на лица со дислексија или други тешкотии во читањето.
Наодите укажуваат дека бионичкото читање може да влијае врз тоа каде прво го насочуваме погледот, но засега нема убедлив доказ дека овозможува побрзо или подобро разбирање на текстот.
