Обновувањето на автохтоните прерии во централниот дел на САД не зависи само од достапноста на семиња. Тоа го покажува ново истражување на Државниот универзитет на Јужна Дакота, кое ги анализирало и луѓето, односите и институциите што го одржуваат системот на автохтони семиња.
Враќањето на автохтоните растенија може да го подобри здравјето на почвата и квалитетот на водата, а истовремено обезбедува живеалишта за диви животни и опрашувачи. За таквите проекти се потребни луѓе што ги собираат, одгледуваат, продаваат и користат семињата.
Истражувачкиот тим спровел 60 детални интервјуа со учесници од различни делови на мрежата во регионот Северни Големи Рамнини. Наместо еден единствен систем, научниците откриле повеќе одделни мрежи со различни цели, односи и начини на работа.
Една од нив е комерцијалната мрежа, насочена кон собирање, производство и продажба на семиња за проекти за еколошка обнова. Другата е племенската мрежа, во која семињата покрај за обновување на природата се користат и за храна и лекување. Во неа особено значајни се заемноста, културните вредности и суверенитетот.
Според авторите, зголемувањето на производството само по себе не е доволно за зајакнување на системот. Отпорноста зависи и од знаењето, довербата, културните вредности и институциите што овозможуваат долгорочна соработка меѓу луѓето и природните предели.
Истражувањето, објавено во списанието People and Nature, ќе послужи како основа за понатамошна работа на односите меѓу луѓето, автохтоните растенија и отпорните предели. Научниците планираат да го испитаат и значењето на дивата храна, како и можноста земјоделците да произведуваат автохтони семиња за да се зголеми снабдувањето за идните проекти.
