НАСА направи нов чекор во развојот на придонесот за мисијата LISA, европска вселенска опсерваторија што ќе ги истражува гравитациските бранови. Компанијата L3Harris Technologies ќе го проектира, состави и интегрира инженерскиот тест-телескоп — последната единица пред изработката на летечкиот хардвер.
LISA, предводена од Европската вселенска агенција (ЕСА), треба да биде лансирана во средината на 2030-тите. Мисијата ќе користи три вселенски летала поставени во орбита околу Сонцето, кои ќе формираат огромен триаголник со страни долги околу 2,5 милиони километри.
На секое летало ќе има по два телескопа. Тие ќе испраќаат и примаат инфрацрвени ласерски зраци меѓу соседните летала, овозможувајќи исклучително прецизно мерење на нивните меѓусебни растојанија. На тој начин научниците ќе можат да ги регистрираат минијатурните промени предизвикани од гравитациските бранови.
Телескопите ќе бидат изработени од стаклокерамичкиот материјал Zerodur, кој има висока температурна стабилност и тешко ја менува формата. Во 2024 година L3Harris испорача прототип до НАСА, а резултатите од неговите тестирања ќе бидат применети во новата единица. Огледалото ќе има златен слој за подобрување на оптичките перформанси.
Гравитациските бранови се промени во простор-времето што настануваат при забрзување на масивни тела, како што се двојни ѕвездени системи и црни дупки. За разлика од земските детектори, LISA ќе може да набљудува нискофреквентни бранови и да проучува спојувања на супермасивни црни дупки, како и компактни системи во нашата галаксија.
Покрај телескопите, НАСА придонесува и со ласерски систем, опрема за контрола на електричниот полнеж на златно-платинестите тест-маси, како и со инженерска, научна и аналитичка поддршка. Секоја тест-маса ќе лебди слободно во леталото, за нејзиното движење да биде определено речиси исклучиво од гравитацијата.
