Антителата се лабораториски реагенси што помагаат да се откриваат, мерат и изолираат одредени протеини во биолошки примероци. Но истражувачките антитела може да не се врзуваат за целниот протеин или да се врзуваат и за други, ненамерни цели. Затоа проверката дали реагенсот функционира во конкретен експеримент е важна за толкувањето на резултатите и за употребата на биолошки примероци.
Студијата комбинирала фокус-групи со 12 учесници, онлајн анкета со 107 испитаници и систематска анализа на публикации. Во тестирање со контролни примероци без целниот протеин, 97 од 614 антитела не успеале во сите испитани апликации. Од 760 публикации во кои можело да се утврди статусот на проверка, 120 прикажале некакви докази за валидирање на антителата.
Во публикациите без прикажани докази за проверка биле пријавени најмалку 8.064 животински примероци и 4.424 примероци од човечко ткиво. Авторите ги означуваат како изложени на ризик од непотребна употреба. Тоа не докажува дека проверка не била направена: анализата можела да ја утврди само проверката прикажана во објавените трудови. Биле броени само примероци чиј број бил наведен во публикациите; необјавените истражувања и трудовите без утврдлив број биле изоставени.
Што значат глобалните бројки?
Авторите проценуваат дека глобално биле употребени околу 4–7 милиони животински примероци и 6–11 милиони примероци од човечко ткиво без проверка соодветна на конкретниот експеримент. Тоа се долни проценки од редот на големина, а не прецизни броеви. Тие зависат од неизвесни претпоставки, меѓу кои и дали стапката на неуспех во панелот од 614 антитела важи за поширокиот пазар. Тестовите биле изведени врз човечки антигени, па заклучокот за човечкото ткиво е подиректно поткрепен; проценката за животински примероци е понеизвесна.
Авторите го резервираат зборот „отпад“ за примероци употребени со антитела што не успеале во сите тестирани апликации и подоцна биле повлечени од продажба. Тогаш експериментите не можат да се повторат со истиот реагенс. Анкетата и фокус-групите биле регрутирани со пригоден избор и не претставуваат статистички примерок од сите истражувачи. Така, студијата дава процена за размерот на можниот проблем, но не и целосен попис на лабораториската практика или доказ дека секој непроверен резултат е погрешен.
Научна основа и ограничувања
Мешан метод: фокус-групи, пресечна онлајн анкета и систематска анализа на публикации и пријавени биолошки примероци.
Испитуван модел: Луѓе (истражувачи и истражувачки студенти); анализата на публикации опфаќа човечки ткива и животински примероци..
Примерок: 12 учесници во фокус-групи; 107 испитаници во анкетата; 785 анализирани публикации (760 со утврдлив статус на проверка)..
- Броењата се минимални: биле вклучени само броеви на примероци експлицитно наведени во публикациите, додека необјавени истражувања и трудови со неутврдлив број примероци биле изоставени.
- Анкета од 107 лица и фокус-групи со 12 учесници не се дизајнирани да претставуваат статистички примерок од сите истражувачи; фокус-групите и анкетата биле регрутирани со пригоден избор и може да бидат подложни на пристрасност.
- Отсуството на објавени докази за проверка не докажува дека проверка воопшто не била направена; анализата може да ја процени само онаа проверка што е прикажана во публикациите.
- Заклучокот за човечко ткиво е подиректно поткрепен затоа што тестирањето било врз човечки антигени. Проценките за животински примероци вклучуваат дополнителен заклучувачки чекор и се понеизвесни.
- Глобалната проценка зависи од претпоставки за големината на пазарот и за тоа дали стапката на неуспех во панелот од 614 антитела важи за поширокиот пазар; затоа е долна проценка од редот на големина, не прецизен попис.
- Статусот на стручна рецензија не е потврден.
