Ракот сè почесто се дијагностицира кај лица помлади од 55 години, а ново истражување сугерира дека еден дел од објаснувањето би можел да лежи во забрзаното биолошко стареење.
Научниците од Медицинскиот факултет на Универзитетот Вашингтон во Сент Луис анализирале податоци од повеќе од 154.000 учесници во британската биобанка и над 10.000 учесници во американската програма „All of Us“. Резултатите покажале дека поновите генерации, на иста хронолошка возраст, во просек имале биолошки постари профили.
Хронолошката возраст го означува бројот на години од раѓањето, додека биолошката возраст се проценува преку промените во клетките, органите, метаболизмот и другите физиолошки системи. Колку била поголема разликата меѓу овие две мерки, толку бил поголем и ризикот од рак со рано појавување.
Во британските податоци, лицата родени меѓу 1965 и 1974 година покажале 23 отсто повисоко системско биолошко стареење во споредба со оние родени од 1950 до 1954 година. Во американската група разликата била уште поизразена: кај учесниците родени од 1990 до 1999 година системското стареење било 92 отсто повисоко отколку кај генерацијата родена од 1965 до 1969 година.
Побрзото системско стареење било поврзано со осум отсто поголем ризик од развој на солидни тумори пред 55-годишна возраст. Најизразени врски биле забележани кај ракот на белите дробови, дигестивниот систем и матката. Учесниците со најнапредно биолошко стареење имале 15 отсто поголем ризик во споредба со оние со најниско ниво на стареење.
Анализата на одделни органски системи открила поспецифични обрасци. Позабрзаното стареење на имунолошкиот систем било поврзано со поголем ризик од рано појавен рак на белите дробови, додека постарата биолошка возраст на масното ткиво била поврзана со рак на дебелото црево и ректумот.
Врските останале забележливи и по земањето предвид на наследниот ризик од рак и генетската склоност кон забрзано стареење. Сепак, истражувањето покажува поврзаност, а не докажува дека забрзаното стареење директно предизвикува рак.
Истражувачите сметаат дека фактори како прекумерната телесна тежина, нарушениот метаболизам, консумирањето алкохол, неактивноста и неквалитетната исхрана можат заедно да остават долготрајни биолошки траги. Следниот чекор е да се утврди како современата околина и начинот на живот го забрзуваат стареењето и кај кои луѓе тоа носи најголем ризик.
Наодите, објавени во списанието Nature Medicine, би можеле во иднина да помогнат во порано препознавање на лицата со зголемен ризик и во развој на поперсонализирани стратегии за превенција и скрининг.
