Една од најтешките загатки во истражувањето на ракот е зошто дел од туморските клетки стануваат поагресивни, поинвазивни и поотпорни на терапија. Ново истражување од Универзитетот Тулејн укажува дека важна улога може да има полиплоидијата, состојба во која клетките носат повеќе од вообичаените две гарнитури хромозоми.
Во студијата, објавена во Journal of Cell Biology, научниците анализирале модели со овошни мушички и човечки клетки од рак на белите дробови. Тие откриле дека дополнителните хромозоми ја зголемуваат продукцијата на протеини во клетката, што активира внатрешен стресен одговор. Во тој процес се вклучува сигналниот пат поврзан со ензимот JNK.
Според резултатите, овој стресен сигнал не е само знак дека клетката е под притисок. Тој ја менува нејзината програма на однесување: полиплоидните клетки стануваат подвижни, полесно навлегуваат низ ткивата и добиваат способност да ги голтаат соседните клетки. Таквото однесување може да им даде предност на најагресивните клетки во туморот.
Кога истражувачите го блокирале JNK-сигнализирањето, и кај овошните мушички и кај човечките клетки од рак на белите дробови се намалила способноста за движење низ ткивата. Ова сугерира дека патиштата преку кои клетките го чувствуваат и обработуваат стресот би можеле да станат цел за идни терапии насочени кон ограничување на туморската инвазија.
Полиплоидните клетки не се секогаш штетни. Во органи како црниот дроб и срцето, каде што обновувањето е ограничено, тие можат да помогнат во поправка на оштетено ткиво преку зголемено создавање протеини. Но во контекст на рак, истата биолошка особина може да придонесе за преживување, отпорност на терапија и ширење на туморот.
Авторите нагласуваат дека наодите не значат непосреден нов лек, туку подобро разбирање на механизмот што ги прави некои туморски клетки посебно опасни. Следниот предизвик е да се утврди како овие стресни патишта можат безбедно да се таргетираат кај пациентите, без да се нарушат нормалните функции на здравите ткива.
