Куркуминот покажал најдобар вкупен баланс меѓу дејството врз клетките на фибросаркомот и релативно поволниот безбедносен профил во лабораториско истражување на пет природни соединенија.
Научници од Медицинскиот универзитет во Вроцлав и Универзитетот во Вроцлав ги испитувале куркуминот, берберинот, биоханинот А, кукурбитацинот Е и CAPE – соединение присутно во прополисот. Тие го споредиле нивното дејство врз клетки на фибросарком и врз здрави мускулни клетки.
Истражувањето се фокусирало на сигналниот пат NF-κB, кој учествува во воспалението, метаболизмот, преживувањето на клетките и клеточното стареење. Кај канцерогените клетки неговата прекумерна активност може да помогне во преживувањето под стрес, но целосното блокирање на овој механизам би можело да им наштети и на здравите клетки.
Сите пет соединенија ја нарушиле работата на митохондриите – клеточните „централи“ за производство на енергија. Нивото на ATP во клетките на фибросаркомот се намалило за приближно 83 до 92 отсто, додека кај здравите мускулни клетки падот изнесувал околу 23 до 73 отсто.
Соединенијата влијаеле и врз митофагијата, процес со кој клетките ги отстрануваат оштетените митохондрии. Берберинот, кукурбитацинот Е и CAPE ја засилиле оваа реакција, но во канцерогените клетки таа изгледа не довела до заштита, туку до преоптоварување, клеточна сенесценција и смрт.
Сенесцентните клетки остануваат живи, но трајно ја губат способноста да се делат. Куркуминот имал најсилен ефект: уделот на сенесцентни клетки на фибросаркомот се зголемил од околу 16,5 отсто на повеќе од 75 отсто. Кај останатите соединенија уделот исто така надминал 66 отсто.
Тестовите за преживување покажале дека куркуминот и CAPE најселективно делувале врз канцерогените клетки. Берберинот генерално бил добро поднесен, но неговото влијание врз митохондриите во здравите мускулни клетки бара дополнително испитување.
Истражувачите направиле и прелиминарна процена на токсичноста кај ларви од восочниот молец Galleria mellonella. Куркуминот и берберинот биле најдобро поднесени, додека CAPE и кукурбитацинот Е биле поврзани со поголема смртност. Биоханинот А бил најтоксичен од петте соединенија.
Наодите не значат дека куркуминот или другите супстанции се готови терапии за сарком. Резултатите потекнуваат од експерименти со клеточни линии и едноставен модел на токсичност, па потребни се подетални испитувања врз животни и проучување на дозирањето, начинот на внесување и дејството во организмот.
