Фосил од јужна Кина укажува дека блиската симбиоза меѓу животните и микробите постоела уште пред околу 550 милиони години. Истражувањето, објавено во списанието Proceedings of the National Academy of Sciences, го поврзува цевчестиот организам Conotubus со бактерии што користеле водород сулфид за добивање енергија.
Conotubus живеел во едикарскиот период, кој траел од пред приближно 635 до 541 милиони години. Најверојатно станувало збор за мекотелесно животно налик на црв. Фосилите од овој период се ретки, а уште поретко зачувуваат директни траги од микробите што живееле во или околу животното.
За да ги откријат можните односи меѓу организмите, научниците ги анализирале изотопите на сулфур и молибден во исклучително добро зачуваните фосили. Изотопите служат како хемиски отпечатоци, бидејќи биолошките процеси можат да го променат соодносот меѓу различните изотопски форми на елементите.
Резултатите се во согласност со сценарио во кое Conotubus живеел во партнерство со бактерии што оксидирале сулфур. Тие можеле да го користат водородниот сулфид како извор на енергија, а за возврат можеби му обезбедувале хранливи материи на животното и му помагале да го поднесе токсичното опкружување.
Во едикарските мориња имало значително помалку кислород од денес, што овозможувало наталожување на водороден сулфид. Овој гас, познат по мирисот на расипани јајца, во високи концентрации е исклучително отровен за животните. Симбиозата затоа можела да му овозможи на Conotubus да населува средини во кои другите животни тешко преживувале.
Едикарскиот период бил време на големи климатски промени: започнал по глобалните глацијации познати како „Земја-снежна топка“, а завршил во услови што можеби биле меѓу најтоплите во последните две милијарди години. Во таков свет, соработката со микробите можела да биде важна еволутивна предност.
Наодот ја проширува приказната за раната еволуција на животните. Покрај развојот на нови телесни облици, движењето и начините на исхрана, во неа значајна улога можеле да имаат и микробните партнери. Претходните најстари фосилни докази за ваква симбиоза биле околу 100 милиони години помлади.
