Квантни симулации укажуваат дека двата стабилни изотопи на литиумот, литиум-6 и литиум-7, би можеле различно да влијаат врз одредени биолошки реакции. Оваа разлика не произлегува од нивната хемија, која е речиси идентична, туку од различниот нуклеарен спин на нивните јадра.
Истражувачи од Универзитетот во Сари користеле компјутерска хемија и квантни модели за да испитаат реакција во која учествуваат флавин, молекула изведена од витамин Б2, и аскорбилен радикал, форма на витамин Ц со неспарен електрон. Витаминот Ц е присутен во нервните клетки и помага во заштитата од оксидативен стрес.
Нуклеарниот спин е квантно својство поради кое јадрото на атомот се однесува како мал магнет. Според моделите, ова својство може да влијае врз движењето и спојувањето на електроните во реакцијата, а со тоа и врз нејзиниот исход.
Пресметаниот ефект бил сличен по големина на разликите забележани во претходни испитувања на животни, во кои литиум-6 и литиум-7 различно влијаеле врз хиперактивноста кај стаорци. Сепак, истражувачите нагласуваат дека симулациите не докажуваат оти квантниот спин е одговорен за терапевтското дејство на литиумот кај биполарното растројство.
Литиумот повеќе од седум децении се користи за долгорочно лекување на биполарното растројство, но неговото дејство на молекуларно ниво сè уште не е целосно разјаснето. Новото истражување предлага можен механизам што може да се провери со експерименти во реални хемиски и биолошки системи.
Авторите планираат идни испитувања што директно ќе ги споредат ефектите на двата изотопи во системи поврзани со витамин Ц. Ако предвидувањата се потврдат, изотопскиот состав би можел да стане нов фактор во истражувањето и дизајнирањето лекови, но таквата примена е сè уште далеку од клиничка употреба.
