Егзопланетата K2-18b повторно е во фокусот на астрономите, овојпат поради едно од најчувствителните радио-пребарувања досега насочени кон можни технолошки траги надвор од Сончевиот Систем. Истражувачите не пронашле уверливи докази за вештачки радио-сигнали, но велат дека методот што го демонстрирале значително ќе ги забрза и подобри идните SETI-истражувања.
K2-18b се наоѓа на околу 124 светлосни години од Земјата, во соѕвездието Лав. Планетата орбитира во населивата зона на својата црвена џуџеста ѕвезда, а набљудувањата со вселенскиот телескоп „Џејмс Веб“ укажуваат на атмосфера богата со јаглерод диоксид и метан. Токму затоа овој свет често се споменува како кандидат за таканаречена „хиcean“ планета, односно тело со густа атмосфера богата со водород и можен глобален океан од течна вода.
Поради тие особини, научниците решиле системот да го набљудуваат со два моќни радиотелескопи: Karl G. Jansky Very Large Array во Ново Мексико и MeerKAT во Јужна Африка. Ваква координирана кампања е ретка и им овозможила на истражувачите исклучително чувствително пребарување на теснопојасни радио-сигнали, какви што денес ги користи и човечката технологија.
Најголемиот предизвик не бил само собирањето податоци, туку и нивната обработка. Радиотелескопите постојано регистрираат пречки од Земјата, па тимот користел напреден софтвер за автоматско отстранување на човечки и инструментални извори на шум. Потоа следувале повеќе филтри: отстранување на познати загадени фреквенции, проверка на Доплерови поместувања, споредба на односот сигнал-шум и повеќезрачна анализа за да се види дали некој сигнал навистина доаѓа од насоката на K2-18b.
Иако во почетната обработка биле издвоени милиони можни кандидати, ниту еден сигнал не ги поминал сите проверки. Со тоа, студијата не потврдува присуство на технолошка цивилизација во системот на K2-18b. Сепак, резултатот не е без вредност: тој им овозможува на астрономите да постават горна граница за јачината на евентуален предавател таму, приближно споредлива со моќноста на поранешниот радарски систем во Аресибо.
Подеднакво важно е што истражувањето покажува дека современите автоматизирани алатки можат да се справат со огромни количества податоци без рачна проверка на секоја поединечна детекција. Тоа ќе биде особено значајно кога во работа ќе влезат идни опсерватории со уште поголем капацитет, како Square Kilometre Array.
Со други зборови, K2-18b засега останува тивок. Но тишината не значи крај на потрагата, туку дека науката станува сè подобра во разликувањето меѓу случаен шум, земни пречки и потенцијален сигнал што навистина би заслужил сензационално толкување.
