Болката и заморот кај луѓето со ревматоиден артритис можат да продолжат и кога воспалението е значително намалено. Истражувачи од Универзитетот „Семелвајс“ посочуваат дека симптомите не зависат секогаш само од активноста на болеста.
Нарушениот сон, депресијата, дебелината, пушењето и други здравствени состојби може да придонесат за одржување на болката. Според анализите објавени во Nature Reviews Rheumatology и The Lancet Rheumatology, овие фактори можат да бидат поврзани со потешко контролирање на ревматоидниот артритис.
Ревматоидниот артритис е хронична автоимуна болест при која имунолошкиот систем ги напаѓа зглобовите, предизвикувајќи болка, оток и вкочанетост. Иако повеќето пациенти реагираат добро на терапијата, околу 6 до 28 отсто спаѓаат во групата со тешко контролирачка болест и не постигнуваат трајна ремисија.
Истражувачите опишуваат можен маѓепсан круг: болката и депресијата ја намалуваат физичката активност, што може да доведе до зголемување на телесната тежина и влошување на сонот. Потоа, нарушениот сон и промените во расположението можат дополнително да ја засилат болката и да го отежнат секојдневното функционирање.
Вообичаениот пристап „лекување до целта“ подразбира редовно следење на показателите за активност на болеста и промена на терапијата ако воспалението не се намалува доволно. Но, ако воспалителните показатели се подобрат, а болката и заморот останат, тоа може да биде знак дека симптомите не се предизвикани само од тековно воспаление.
Во такви случаи, лекарите треба да проверат дали зад симптомите стојат хронична болка, депресија, нарушувања на спиењето, дебелина или други состојби, наместо автоматски да ја засилуваат терапијата. Овој пристап може да овозможи попрецизно лекување и подобра соработка меѓу пациентот и лекарот.
Истражувачкиот тим планира да користи и вештачка интелигенција за препознавање различни групи пациенти. Таквите анализи би можеле да помогнат во развојот на поперсонализирани стратегии за лекување на ревматоидниот артритис.
