Во Индискиот Океан откриена „китовска некропола“ стара 5,3 милиони години

На дното на југоисточниот Индиски Океан научници открија огромно подводно подрачје со фосили и активни „паѓања“ на китови, кое го нарекоа „китовска некропола“. Локалитетот во зоната Дијамантина содржи траги од вакви настани што се протегаат најмалку 5,3 милиони години наназад, според датировки со стронциумски изотопи.

Истражувањето, објавено во списанието Nature, го воделе експерти од Институтот за длабокоморска наука и инженерство при Кинеската академија на науките, во соработка со Универзитетот во Пиза и новозеландски истражувачи. Во 32 нуркања со длабокоморското возило Fendouzhe, тие поминале долж дел од зоната и пронашле пет активни китовски падови и 485 фосилни локалитети на длабочини од 4.616 до 7.001 метар.

Еден од активните локалитети, составен од три пршлени од клунест кит, е најдлабокиот ваков екосистем досега забележан, на 6.789 метри. На друго место била најдена и трупна останка од антарктички мал кит долг околу пет метри. Овие коскени остатоци поддржуваат микробни матови и цела заедница од длабокоморски организми, меѓу кои кршливи ѕвезди, црви што дупчат коски и бивалвни школки кои живеат во хемосинтетски услови.

Научниците забележале и видови поврзани исклучиво со китовите коски, како и прв запис на морска „коприва“ Xyloplax на вакво место. Дел од пронајдените организми се јавуваат и на хидротермални извори и студени извори на метан, што укажува дека китовите падови може да служат како „коридори“ за ширење на длабокоморскиот живот.

Зоната Дијамантина можеби е и значаен јаглероден понор. Според проценките, таму би можеле да се наоѓаат повеќе од 10 милиони трупови на китови, што претставува огромна, досега непресметана залиха на јаглерод. Истовремено, наодите отвораат нов прозорец кон еволуцијата на китовите, историјата на длабокоморските екосистеми и начинот на кој животот опстојува на најекстремните места на Земјата.