Новото истражување на Јејл сугерира дека кај панкреасниот рак не е пресудна само количината на масти во исхраната, туку и нивниот состав. Во експерименти со глувци, еднакви диети со различни типови маснотии покажале многу различни ефекти врз развојот на болеста.
Истражувачите откриле дека олеинската киселина, главната масна киселина во маслиновото масло и присутна и во други вообичаени намирници, ја забрзувала туморската прогресија кај животни со склоност кон панкреасен рак. Најизразениот ефект се забележал кај машките глувци, додека кај женските бил многу послаб или отсуствувал.
Спротивно на тоа, диетите богати со полинезаситени масти, особено омега-3 масните киселини од рибино масло, ја забавувале болеста. Во едно од клучните набљудувања, глувците хранети со диета збогатена со рибино масло имале околу 50% помало заболување во споредба со контролна група со стандардна масна исхрана.
Научниците објаснуваат дека разликата веројатно се врзува со процесот на фероптоза, вид програмирана клеточна смрт поврзана со оксидација на липидите. Полинезаситените масти се поосетливи на оксидација, што им отежнува на туморските клетки да преживеат, додека мононезаситените масти, како олеинската, ги штитат клетките од тој механизам.
Авторите нагласуваат дека резултатите засега важат за животински модели, а не за луѓе. Сепак, наодите би можеле да бидат важни за луѓе со повисок ризик од панкреасен рак, како оние со хроничен панкреатит, дебелина, доцна појава на дијабетес или семејна историја на болеста.
Иако е прерано за директни диететски препораки, студијата отвора важно прашање: не сите масти делуваат исто, а нивниот однос во исхраната можеби е поважен од вкупниот внес.
