Истражување на Политехничката федерална школа во Лозана (EPFL) покажа дека плазма-активираната вода не делува секогаш посилно со зголемувањето на концентрацијата. Во одредени услови, премногу разредената вода дури може привремено да ја зголеми активноста на бактериите.
Плазма-активираната вода се добива со изложување на вода на нискотемпературна плазма. Во тој процес се создаваат реактивни видови кислород и азот, кои се раствораат во водата и ѝ даваат антимикробни својства. Технологијата се разгледува за дезинфекција, стерилизација, земјоделство и биомедицински примени.
Научниците ја изложиле бактеријата Escherichia coli на различни концентрации на плазма-активирана вода во хранлива лабораториска средина. При највисоката концентрација бактериите биле целосно инактивирани, со намалување на нивниот број за повеќе од осум реда на големина. Но, при концентрација од 62,5 проценти, бројот на живи бактерии бил приближно двојно поголем од оној во контролната група.
Овој образец бил потврден и со мерење на нанодвижењата – техника што ги следи ситните осцилации поврзани со метаболичката активност на бактериите. Активноста се зголемила при средни концентрации, а потоа нагло опаднала кога концентрацијата станала доволно висока за да предизвика инактивирање.
Механизмот сè уште не е целосно разјаснет. Можно е умереното изложување на реактивни соединенија да предизвика стресна адаптација, но плазма-активираната вода може да го менува и составот на хранливата средина, вклучително и нејзината киселост и оксидациско-редукциските услови.
Резултатите укажуваат дека прецизното дозирање е суштинско за примена на оваа технологија во дезинфекцијата. Премногу ниска концентрација можеби нема да ги уништи микроорганизмите, туку само привремено да ја поттикне нивната физиолошка активност. Студијата, објавена во списанието npj Clean Water, исто така ја истакнува вредноста на нанодвижењата како брза дополнителна алатка при тестирањето на условите за плазмен третман.
