Избувнувањето на лептоспироза во повеќе објекти за дневен престој на кучиња во округот Лос Анџелес во 2021 година, во кое се разболеле повеќе од 200 животни, покажа дека оваа бактериска инфекција може да се шири побрзо и поинаку отколку што се сметало досега. Новата студија на Универзитетот на Калифорнија, Дејвис, објавена во Journal of Clinical Microbiology, укажува на празнини во вакцинацијата и на ризици што се протегаат и надвор од ветеринарната пракса.
Лептоспирозата е заболување што кај кучињата може да предизвика тешко оштетување на бубрезите, а во најтешките случаи и смрт. Луѓето исто така можат да се заразат преку контакт со контаминирана урина од животни, особено глодари и добиток, или со загадена вода, при што симптомите најчесто личат на грип и обично се лекуваат со антибиотици.
Истражувачите утврдиле дека жариштето било поврзано со средини за згрижување и престој на кучиња, каде што блискиот контакт меѓу животните веројатно ја забрзал преносливоста. Во некои ветеринарни ординации, во време на врвот на епидемијата пристигнувале и по неколку нови случаи дневно, најчесто од кучиња што престојувале во дог-денс или пансиони во западниот дел на округот.
Анализата опфатила 59 потврдени случаи и повеќе од 15.000 контролни пациенти. Причинителот бил идентификуван како Leptospira interrogans serovar Canicola, еден од четирите соеви против кои штити вакцината за кучиња. Иако овој сој традиционално се поврзува со заразување преку средина, а не преку директен контакт меѓу кучиња, условите во пренатрупани објекти по пандемијата од ковид-19 можеби ја смениле динамиката на ширење.
Според авторите, клучен проблем била ниската стапка на вакцинација. Во Лос Анџелес, вакцината долго време не се препорачувала рутински бидејќи болеста се сметала за помалку веројатна во сувата клима. Денес, големите ветеринарни здруженија препорачуваат годишна вакцинација за сите кучиња.
Научниците предупредуваат дека ризикот не е ограничен само на побогатите квартови и комерцијалните пансиони. Се истражуваат и случаи во населби со бездомнички кампови во Беркли и Оукленд, каде што кучињата, дивиот свет и условите во околината отвораат нови патишта за пренос. Раните наоди покажуваат висока присутност на инфекцијата кај локалните стаорци, кои се најверојатните носители на болеста.
Иако во лосанџелеското избувнување не биле поврзани човечки случаи, експертите сметаат дека лептоспирозата кај луѓето често останува недијагностицирана. Со зачестени поплави и климатски промени, ризикот дополнително може да расте. Според истражувачите, најдобрата заштита за кучињата, а индиректно и за луѓето, е редовната вакцинација и внимателно управување со средините каде што животните се собираат.
Случајот, велат авторите, е типичен пример за пристапот „One Health“, според кој здравјето на животните, луѓето и животната средина е тесно поврзано.
