Кучињата можат да го сегментираат континуираниот говор на начин што досега беше забележан само кај луѓето, покажува ново истражување на Универзитетот „Етвеш Лоранд“ во Будимпешта. Резултатите укажуваат дека мозочната чувствителност кон структурата на говорот може да се развие преку редовна изложеност на јазик, без потреба од вродени механизми специфични за човекот.
Во говорот, самогласките се погласни и позабележливи, но согласките често ја носат основната структура на зборовите. Оваа склоност мозокот полесно да ги користи согласките при препознавање зборови се нарекува консонантна пристрасност.
Истражувачите ги споредиле мозочните реакции на 20 луѓе и 20 кучиња. Учесниците слушале непрекинати говорни низи без паузи меѓу зборовите. Во едни низи, согласките формирале повторливи тросложни обрасци; во други, таквите обрасци ги создавале самогласките; третата група немала препознатлив редослед.
Со неинвазивна електроенцефалографија, научниците го следеле усогласувањето на мозочната активност со ритамот на слушнатиот говор. Кај луѓето и кај кучињата, мозокот најуспешно го следел ритамот кога зборовите биле структурирани според согласките. Дополнителен знак се појавил околу 400 милисекунди по почетокот на зборот — временски интервал поврзан со издвојувањето зборови од непрекинат говор.
Консонантната пристрасност била присутна и кај кучиња што ги поминале првите три месеци од животот на улица или во засолниште, а не во семејна средина богата со човечки говор. Тоа сугерира дека оваа мозочна особина може да произлезе од релативно едноставно учење на обрасци, а не само од раното интензивно социјално искуство.
Сепак, меѓу двата вида постоеле и важни разлики. Луѓето можеле да препознаваат и зборови организирани според самогласки, иако помалку успешно. Кај кучињата таква способност не била забележана. Освен тоа, човечкиот мозок реагирал и на ритамот на поединечните говорни звуци, додека кај кучињата најмалата јасно следена единица бил слогот.
Студијата, објавена во списанието Science, не покажува дека кучињата го разбираат јазикот како луѓето. Таа, сепак, открива дека нивниот мозок може да развие специфични стратегии за обработка на говорот, што фрла ново светло врз начинот на кој изложеноста на јазикот го обликува мозокот.
