Астрономите можеби го забележале првиот директен знак на вакуумска двојна рефракција — необичен квантен ефект при кој екстремно силно магнетно поле го менува начинот на кој светлината се движи низ навидум празниот простор.
Истражувачкиот тим го проучувал магнетарот 1E 1547.0–5408, редок вид неутронска ѕвезда со најсилни познати магнетни полиња во Вселената. Набљудувањата биле направени со рендгенскиот телескоп IXPE на НАСА, телескопот NICER и радиотелескопот Murriyang на CSIRO.
Вакуумската двојна рефракција била предвидена уште во 1930-тите, во рамките на квантната електродинамика. Според теоријата, екстремното магнетно поле може да влијае врз виртуелните честички што привремено се појавуваат и исчезнуваат во вакуумот, правејќи го просторот да се однесува како оптички материјал.
Магнетарот 1E 1547 е особено погоден за испитување на овој ефект бидејќи неговата магнетна и ротациска оска се речиси порамнети, а ѕвездата ја гледаме речиси од насоката на нејзиниот пол. Со следење на поларизацијата на радиобрановите и рендгенските зраци, научниците откриле дека рендгенското зрачење има исклучително висока поларизација и дека нејзината насока е поврзана со магнетното поле на магнетарот.
Овие резултати се во согласност со очекувањата за вакуумска двојна рефракција, но сè уште не претставуваат конечна потврда. Дополнителни набљудувања и пософистицирани компјутерски симулации ќе треба да утврдат дали сигналот навистина потекнува од овој квантен ефект или од други процеси во околината на магнетарот.
Доколку резултатот биде потврден, магнетарите ќе станат природни лаборатории за тестирање на квантната физика во услови што не можат да се создадат на Земјата. Студијата е објавена во списанието Nature.
