Истражувачи од Универзитетот Мекгил и Институтот Даглас идентификувале две конкретни групи мозочни клетки чие однесување е изменето кај луѓе со депресија. Откритието, објавено во списанието Nature Genetics, нуди попрецизна слика за биолошките механизми зад нарушувањето и отвора можност за поцелни терапии во иднина.
Тимот анализирал постмортални примероци од мозочно ткиво од 59 лица со депресија и 41 лице без оваа состојба. За истражувањето биле користени напредни геномски техники на ниво на поединечни клетки, со кои биле испитувани РНК и ДНК од илјадници клетки. На тој начин научниците успеале да утврдат кои типови клетки покажуваат поинаква генска активност кај депресијата.
Најизразени промени биле забележани кај една група ексцитаторни неврони, кои се поврзуваат со регулацијата на расположението и реакцијата на стрес, како и кај подтип на микроглија, имунолошки клетки во мозокот што имаат улога во контролата на воспалителните процеси. Во двата типа клетки, голем број гени работеле на поинаков начин отколку кај луѓе без депресија, што укажува на нарушувања во клучни мозочни системи.
Според авторите, ова е важен чекор затоа што ја зацврстува сликата дека депресијата има јасна биолошка основа, а не е само емоционална или психолошка состојба. Наместо општо набљудување на мозокот, студијата покажува кои клетки најверојатно се вклучени во процесите што стојат зад болеста.
Следната фаза од истражувањето ќе биде насочена кон тоа како овие клеточни промени влијаат врз целокупната функција на мозокот и дали идните терапии би можеле да делуваат токму врз овие клеточни популации. Ако таквиот пристап се покаже успешен, би можел да доведе до попрецизни и поефикасни третмани за депресија.
