Истражувачи од Универзитетот Окајама идентификуваа протеин, наречен OsMGR2, кој игра клучна улога во преносот на магнезиумот до зрната на оризот. Откритието објаснува како овој важен минерал стигнува до деловите од растението што се јадат и зошто неговиот проток е важен и за приносот и за вкусот.
Магнезиумот е неопходен за растот на растенијата и за човечката исхрана, а оризот е една од најважните негови извори за голем дел од светската популација. Сепак, досега не беше јасно кој механизам го насочува магнезиумот од проводните ткива кон развојните зрна.
Во студијата, објавена во списанието Proceedings of the National Academy of Sciences, тимот користел анализа на генска експресија, изотопско следење, снимање, транспортни тестови и мутирани растенија создадени со CRISPR/Cas9. Резултатите покажале дека OsMGR2 работи како транспортер за изнесување магнезиум и е активен во ткивата што го распределуваат хранливиот материјал низ растението.
Кога генот OsMGR2 бил исклучен, магнезиумот се насобирал во коренот и во лушпите наместо да стигне до стеблото и зрната. Таквите растенија биле послаби, со пожолтени листови, помала биомаса и слабо оформени зрна, особено во услови на недостиг на магнезиум.
Ефектите не се однесувале само на приносот. Сварениот ориз од мутираните растенија имал пониски оценки за квалитет на јадење, со помала лепливост и изменета текстура. Тоа покажува дека транспортот на минерали директно влијае и на својствата што ги забележуваат потрошувачите.
Наодите отвораат можност за нови селекциски програми. Ако научниците успеат да создадат сорти што поефикасно го користат магнезиумот, оризот би можел подобро да се развива и во почви со ниска содржина на овој елемент, без да се изгуби хранливата вредност или квалитетот при готвење.
Истражувањето укажува дека еден единствен транспортер може да ја поврзе исхраната на растението, развојот на семето и квалитетот на храната, што е важно за иднината на оризот и пошироко за безбедноста на исхраната.
