Жените со посилно изразени антагонистички нарцисоидни тенденции може потешко да простуваат по меѓучовечки конфликти, покажува ново истражување објавено во Journal of Behavior Therapy and Experimental Psychiatry.
Нарцисоидноста не се смета за една единствена особина. Истражувачите разликуваат грандиозен и ранлив облик, а во оваа студија се фокусирале на антагонистичката нарцисоидност — поврзана со чувство на привилегираност, непријателство, искористување на другите и реактивна одбранбеност.
Во истражувањето учествувале 102 возрасни пациентки од германска психосоматска клиника. Повеќето имале дијагностицирана депресија, анксиозност или други ментални нарушувања. Покрај прашалници, учесничките решавале и компјутерски тестови за мерење автоматски асоцијации со антагонистички нарцисоидни особини.
Посилните автоматски асоцијации биле поврзани со помала подготвеност за простување, поголема склоност кон избегнување на лицето што ги повредило и помала благонаклоност кон него. Овие резултати останале значајни и откако биле земени предвид одговорите од стандардните прашалници.
Сепак, тестовите не покажале дека овие учеснички имале и посилна желба за одмазда. Според авторите, автоматските реакции можеби повеќе влијаат врз избегнувањето и намалената добронамерност, додека одмаздата може да зависи од свесно планирање и контролирано однесување.
Наодите укажуваат дека тешкотиите со простувањето понекогаш може да произлегуваат од брзи, автоматски реакции, а не само од свесна одлука да се задржи лутина. Тоа не значи дека секоја личност со нарцисоидни особини се однесува на ист начин, ниту дека резултатите може да се применат на сите жени.
Истражувањето е ограничено поради малиот примерок, учеството само на жени и фактот што не било следено реалното однесување по конфликтите. Идните студии треба да опфатат разновидни групи и да ги споредат тестовите со набљудувани промени во односите со партнери, семејството или терапевтите.
