Десетмесечно истражување на станицата Конкордија во Антарктикот покажа дека за идните астронаути проблем не може да биде само осаменоста. Постојаната близина со истите луѓе во ограничен простор може да ја зголеми напнатоста, недовербата и конфликтите.
Меѓународен истражувачки тим следел 12 членови на екипажот за време на антарктичката зима, кога температурите можат да паднат до -80 степени Целзиусови. Конкордија се смета за една од најдобрите земски средини за проучување на условите што би ги доживеале екипажи на долги мисии до Месечината или Марс.
Учесниците пополнувале прашалници во четири наврати, а носеле и сензори што бележеле кога и колку долго биле во близина на другите членови. Така истражувачите ги следеле осаменоста, довербата, конфликтите, поврзаноста на тимот и проценетата работна успешност.
Податоците покажале дека почестиот контакт не значел секогаш подобра атмосфера. Луѓето со повеќе меѓусебни интеракции почесто пријавувале конфликти, поголема недоверба и послаба процена на сопственото функционирање. Сепак, истражувањето покажува поврзаност, а не докажува дека самиот контакт ги предизвикал овие проблеми.
Сензорите откриле и постепено формирање помали социјални групи. Членовите сè повеќе поминувале време со колеги што го зборуваат истиот јазик или доаѓаат од иста земја. Таквите врски можат да обезбедат чувство на сигурност, но и да создадат поделби во културно разновиден екипаж.
Наодите укажуваат дека планерите на идните мисии треба рано да ги препознаваат социјалните промени и да обезбедат насочена психолошка поддршка, како и доволно можности за приватност. Овие сознанија можат да бидат корисни и за подморници, нафтени платформи и изолирани истражувачки бази.
Истражувањето исто така потврдило дека носливите сензори можат сигурно да работат во екстремни услови, без значително да ја нарушат секојдневната рутина на екипажот. Следните студии ќе испитуваат кои видови интеракции го намалуваат стресот, а кои дополнително го зголемуваат.
