Физичари предложија нов начин да се разбере како се развива простор-времето: преку тополошки правила што ги „заклучуваат“ одредени структури на гравитациското поле додека универзумот еволуира.
Истражувањето, објавено во Physical Review Letters, доаѓа од тимови од Универзитетот Адолфо Ибањез во Чиле и Универзитетот Колумбија. Авторите ја користат математичка аналогија со електромагнетизмот и динамиката на спроводливи флуиди за да покажат дека, под соодветни услови, некои геометриски структури во простор-времето остануваат поврзани и „замрзнати“ во развојот на системот.
Во класичната општа релативност, простор-времето е четиридимензионален континуум кој се менува под влијание на материјата и енергијата. Новиот пристап сугерира дека покрај равенките на Ајнштајн постојат и тополошки ограничувања што ја диктираат дозволената еволуција на гравитацијата, слично на тоа како во плазма магнетните линии можат да останат поврзани кога важи одреден услов од типот на Омовиот закон.
Според авторите, ова отвора можност да се опишат поопшти инваријанти на гравитациското поле, меѓу нив и гравитациска хеликалност, што би можело да биде корисно за проблеми во космологијата и релативноста. Идејата е особено интересна за екстремни системи како парови црни дупки и изворите на гравитациски бранови.
Во следните чекори, тимот сака да ја тестира применливоста на овој математички јазик во посложени гравитациски средини. Доколку се покаже плодна, ваквата рамка би можела да помогне и во поуспешни предвидувања за идни опсерватории за гравитациски бранови, вклучително и LISA.
