Осаменоста и социјалната изолација се поврзани со значително помал број години без сериозни физички и ментални заболувања, покажува голема студија на истражувачи од Универзитетот Тулејн.
Во истражувањето биле анализирани податоци од 277.489 возрасни лица на возраст од 40 до 69 години. На почетокот немале дијабетес, срцеви и белодробни заболувања, деменција, рак, депресија или анксиозност. Истражувачите ја користеле 50-годишната возраст како референтна точка за проценка на очекуваните години без овие состојби.
Кај мажите кои истовремено се соочувале со осаменост и социјална изолација, проценетиот период без депресија или анксиозност бил пократок за околу 5,8 години. Кај жените разликата изнесувала приближно 3,7 години. Ефектот врз физичкото здравје бил помал, но сепак значаен: 2,4 години помалку кај жените и 1,7 години кај мажите.
Научниците нагласуваат дека осаменоста и социјалната изолација не се исти поими. Изолацијата се однесува на објективен недостиг од социјални контакти, додека осаменоста е субјективно чувство на незадоволство од квалитетот на односите, без оглед на бројот на средби со други луѓе.
Здравите навики, како редовното вежбање, квалитетната исхрана, доволното спиење и непушењето, ја намалиле поврзаноста меѓу социјалната изолација и загубата на години без заболувања. Сепак, тие не го отстраниле дополнителниот ризик поврзан со чувството на осаменост, што укажува дека двата проблема можеби бараат различни здравствени и социјални интервенции.
Бидејќи станува збор за набљудувачка студија, резултатите покажуваат поврзаност, но не докажуваат дека осаменоста директно ги предизвикува овие здравствени последици. Истражувачите планираат дополнителни анализи и клинички испитувања за подобро да ја разјаснат причинско-последичната врска.
