Работата на обновувањето по голема природна катастрофа може привремено да го подобри физичкото и менталното здравје кај некои мажи, покажува ново истражување на Универзитетот „Нортвестерн“. Сепак, позитивниот ефект може да исчезне кога ќе завршат активностите за санација.
Истражувачката Ребека Еверт шест месеци разговарала со жители и лица вклучени во помошните активности по пожарот Кар во округот Шаста, Калифорнија, во 2018 година. Пред пожарот, ризикот од самоубиство кај мажите во округот бил приближно двојно поголем од државниот просек, а тие сочинувале околу 80 отсто од самоубиствата.
Наместо очекуваното влошување кај сите преживеани, дел од мажите пријавиле поголемо чувство на цел, поврзаност и виталност. Заштитувањето на имотот, обезбедувањето сместување и расчистувањето на остатоците им овозможиле јавно да се грижат за семејствата и за заедницата.
Еверт овој ефект го нарекува привремени машки ресурси — чувство на припадност и смисла што се појавува во интензивни, но временски ограничени ситуации. Придобивките биле најзабележливи кај помладите и пензионираните мажи, додека мажите на средна возраст, со семејни и професионални обврски, не почувствувале значително подобрување.
Кога обновувањето завршило, позитивниот ефект ослабнал, особено кај постарите мажи, кои и онака биле во најголем ризик од самоубиство. Според истражувањето, приказните за херојство и традиционалните родови улоги можат дополнително да ја нагласат загубата на значење кога ќе исчезнат можностите за такво ангажирање.
Студијата, објавена во списанието Gender & Society, укажува дека последиците од катастрофите не треба да се разгледуваат само како разлика меѓу мажите и жените. Важно е да се разберат и разликите меѓу самите мажи, како и потребата поддршката за ментално здравје да продолжи и по завршувањето на итната помош.
