Коските пронајдени во подводни пештери во Јужна Австралија содржат специфични траги што можат да помогнат во решавањето на една важна мистерија: како остатоците од изумрената мегафауна стигнувале до овие потопени места и како преживувале таму илјадници години.
Студијата, предводена од Универзитетот Грифит, ги анализирала животинските коски од пештерските системи Green Waterhole и Gouldens Sinkhole, во близина на Маунт Гамбиер. Истражувачите ги споредиле со коски од суви пештери за да утврдат како различните средини ги менуваат скелетните остатоци.
Анализата опфатила широк спектар показатели — од распоредот на коските и промените на нивната површина, до хемискиот состав и протеините зачувани во древните клетки. Радиојаглеродното датирање дополнително им овозможило на научниците да следат како остатоците се натрупувале и се менувале со текот на времето.
Подводната средина во многу случаи ги зачувала коските исклучително добро, вклучително и нивната првобитна структура и ситните детали на површината. Сепак, водата, светлината, алгите и бактериите оставиле препознатливи хемиски и биолошки „отпечатоци“.
Во близина на осветлените влезови на пештерите, алгите и водните растенија можеле да се населат на коските. Во најтемните делови, каде што сончевата светлина не продира, растенијата не можеле да растат, па коските често останувале речиси недопрени.
Коските од сувите пештери покажале поинакви промени. На нив немало траги карактеристични за водна средина, но копнените бактерии оштетувале делови од материјалот, а корените на растенијата оставале долги жлебови на површината.
Во истражувањето биле опфатени остатоци од крави, кенгури, ему, овци, свињи, динго, зајаци, опосуми, кволи и мочуришни стаорци. Некои од нив можеби потекнуваат од периодот по доаѓањето на првите Европејци во регионот во 1840-тите.
Со проучување на поновите коски, научниците добиле модел за толкување на постарите фосили од изумрена мегафауна. Новата рамка може да им помогне на археолозите и палеонтолозите да реконструираат како се формирале фосилните наоѓалишта, какви биле условите во минатото и како остатоците се зачувале во тешко достапни подводни пештери.
Истражувањето „Neotaphonomic characteristics of vertebrate site formation in underwater caves“ е објавено во списанието PLOS One.
