На 6 септември 1947 година, американската морнарица го изведе првото лансирање на ракета од носач на авиони. Тестот, познат како „Операција Сенди“, бил изведен со германска ракета V-2 од палубата на USS Midway, на неколку стотици милји јужно од Бермуда.
Ракетата V-2 била запленета по завршувањето на Втората светска војна, а нејзините делови биле пренесени во ракетниот полигон Вајт Сендс во Ново Мексико. Таму американски научници ги составувале ракетите и ги проучувале нивните можности.
V-2 се смета за првата долгодосежна управувана балистичка ракета. Таа била развиена како оружје за нацистичка Германија под раководство на Вернер фон Браун, кој подоцна заминал во САД и станал еден од клучните инженери во американската вселенска програма.
Лансирањето од USS Midway не било успешно во техничка смисла. Набргу по полетувањето ракетата почнала да се накривува, достигнала височина од приближно 4,6 километри и потоа паднала назад во морето.
Сепак, тестот покажал дека бродовите можат да служат како подвижни платформи за лансирање балистички ракети. Тоа било важен чекор во развојот на американската ракетна технологија, која нешто повеќе од една деценија подоцна ќе придонесе и за развојот на ракети за орбитални летови.
„Операција Сенди“ ја поставила основата за идната употреба на ракетно оружје од воени бродови, но истовремено потсетува и на сложеното потекло на технологиите што подоцна овозможиле истражување на вселената.
