Поголемата разновидност на дрвните видови може значително да им помогне на шумите да ги издржат сè почестите климатски екстреми, покажува ново меѓународно истражување објавено во списанието Nature Communications.
Научниците анализирале податоци од 88.116 шумски парцели во САД, опфаќајќи го периодот од 2001 до 2020 година. Со комбинирање сателитски набљудувања и податоци од шумски инвентари, тие ја процениле отпорноста на шумите за време на екстремните настани и нивната способност за закрепнување потоа.
Истражувањето се фокусирало на таканаречените сложени климатски екстреми, при кои топлотните и водните стресови се појавуваат истовремено. На пример, високите температури можат да ја засилат сушата преку зголемено испарување на водата од почвата и растенијата. Комбинацијата од топлина и прекумерна влажност, пак, може да доведе до недостиг на кислород во почвата и оштетување на корените.
Во сите анализирани шумски парцели бил забележан барем еден ваков комбиниран настан во наведениот период. Шумите изложени на истовремена топлина и воден стрес имале поголем пад на продуктивноста, послаба отпорност и потешко закрепнувале во споредба со шумите погодени од само еден климатски екстрем.
Клучниот наод е дека шумите со поголем број различни дрвни видови претрпеле помали загуби во продуктивноста и поуспешно се опоравувале. Различните видови имаат различни потреби и способности за справување со суша, топлина или прекумерна влага, па разновидната шума може да функционира како своевидно биолошко осигурување.
Според авторите, резултатите се важни за управувањето со шумите и за идните проценки на јаглеродниот циклус. Зачувувањето и обновувањето на разновидни шумски заедници би можело да ја зголеми стабилноста на екосистемите во климатски сè понепредвидливи услови.
































