Ново истражување објавено во списанието Proceedings of the National Academy of Sciences укажува дека отворениот океан може да биде поважен извор на метан отколку што досега се претпоставуваше. Тим од Универзитетот во Рочестер покажува дека микробите во површинските води можат да создаваат метан и во услови со кислород, што долго време беше научна загатка.
Клучниот фактор е недостигот од фосфат. Според анализата на глобални податоци и компјутерски модели, одредени бактерии почнуваат да произведуваат метан при разградување органска материја кога фосфатот е ограничен. Тоа значи дека сиромашноста со фосфат може директно да ја контролира количината метан што излегува од океанот во атмосферата.
Ова е особено важно во контекст на климатските промени. Со затоплување на океанската површина се зголемува разликата меѓу горните и подлабоките слоеви, а вертикалното мешање слабее. Кога мешањето е послабо, помалку хранливи материи, вклучително и фосфат, стигнуваат до површината.
Токму такви услови им одговараат на микробите што произведуваат метан. Ако процесот се засили, може да се формира повратна јамка: потопли океани водат до повеќе метан, а повеќе метан дополнително го засилува глобалното затоплување.
Метанот е многу силен стакленички гас, па и релативно мали промени во неговите емисии имаат значајно климатско влијание. Авторите посочуваат дека овој механизам сè уште не е целосно вклучен во повеќето големи климатски модели, што може да влијае врз точноста на идните проценки.
Студијата додава важен дел во разбирањето на врската меѓу океанската биологија и климата: микроскопски процеси во морето можат да имаат глобални последици за темпото и интензитетот на климатските промени.
