Лековите на база на GLP-1, како семаглутидот познат преку терапиите Ozempic и Wegovy, кај многу пациенти го намалуваат апетитот и помагаат во слабеењето. Но нивниот ефект не е ист кај сите, а кај дел од луѓето по одреден период доаѓа до застој во намалувањето на телесната тежина.
Ново истражување на Националниот институт за здравство на САД (NIH), објавено во списанието Nature Metabolism, нуди можно објаснување за оваа појава. Според научниците, семаглутидот не делува еднакво во сите нервни клетки што го регулираат апетитот, туку предизвикува различни внатреклеточни одговори.
Тимот работел со мозочно ткиво од глувци и со флуоресцентно снимање следел како лекот влијае врз живи клетки во area postrema, дел од мозокот поврзан со контролата на апетитот. Во фокусот бил молекуларниот сигнал cAMP, кој се покажал како важен посредник во ефектот на семаглутидот.
Резултатите покажале дека одговорот не е „вклучено“ или „исклучено“. Кај некои неврони нивото на cAMP останувало покачено подолго време, што сугерира посилен и потраен ефект. Кај други клетки зголемувањето било краткотрајно, што може да придонесе за постепено слабеење на дејството на лекот.
Истражувачите сметаат дека дел од клетките можеби ја намалуваат својата чувствителност така што ги повлекуваат или разградуваат GLP-1 рецепторите. Тоа би можело да објасни зошто со текот на времето кај некои пациенти се јавува плато во слабеењето, иако терапијата продолжува.
Научниот тим испитал и можност за продолжување на ефектот. Со лекот рофлумиласт, кој го блокира ензимот PDE4 и го спречува разградувањето на cAMP, тие успеале кај поголем број клетки да предизвикаат подолготраен одговор. Ова отвора можност идните терапии да имаат подолг ефект и потенцијално да помогнат во надминување на застојот во губењето тежина.
Сепак, авторите нагласуваат дека станува збор за експерименти кај глувци и дека се потребни дополнителни истражувања пред овие наоди да се пренесат во клиничка пракса. Следен чекор ќе биде подолго следење на сигналите во мозочните клетки, не само во часови, туку и во денови или недели.
Иако резултатите се рани, тие нудат подлабок увид во тоа како GLP-1 лековите делуваат во мозокот и зошто не даваат ист резултат кај секој пациент. Таквото разбирање може да биде важно за развој на попрецизни и поефикасни терапии против дебелина.
