Кинеските научници успеале да создадат микрофибер од мраз кои се многу флексибилни и со тоа се отвораат нови можности за истражување на физиката на мразот.
Имено, мразот не се однесува секогаш како што очекуваме, а совршен пример за тоа е неговата еластичност или, подобро кажано, недостатокот на тоа својство.
Теоретски, мразот треба да има максимален еластичен напон од околу 15 проценти, но досега е измерен максимален еластичен стрес од само 0,3 проценти – големо отстапување од теоретското предвидување. Причината за ова е што ледените кристали имаат структурни недостатоци кои ја зголемуваат нерговата кршливост.
Научниците од универзитетот Џejеџијанг во Кина се обиделе да ја зголемат флексибилноста на мразот создавајќи ги неговите кристали што е можно помалку несовршени . Тие ставиле игла во ултра ладна комора на околу минус 50 степени Целзиусови. Потоа испуштиле водена пареа во комората и создале електрично поле. Ова ги привлекувало молекулите на вода до врвот на иглата, каде што се кристализирале, формирајќи микрофибери со максимална дебелина од околу 10 микрометри, што е потенко од човечкото влакно.
Тие потоа ги спуштија температурите на минус 70 и минус 150 степени Целзиусови и се обиделе да ги свиткаат ледените влакна. Откриле дека влакната на минус 150 степени можат да се свиткаат во скоро кружна форма, со радиус од 20 микрометри; што укажува на максимален еластичен стрес од 10,9 проценти.
Она што е особено интересно е што кога го ослободиле мразот, тој не останал во кружен облик, туку се вратил во претходната позиција.
За љубопитноста што нè поврзува.
Вашата донација помага науката да стигне до повеќе читатели.
Ви благодариме што ја поддржувате науката на македонски.
