Ревидирана верзија на имунотерапија насочена кон молекулата CD40 покажа охрабрувачки резултати во рано клиничко испитување: кај половина од пациентите туморите се намалиле, а кај двајца канцерот исчезнал целосно. Уште поизненадувачки, ефектот не бил ограничен само на туморот во кој бил инјектиран лекот — регресија се забележала и кај метастази на други места во телото.
Што е CD40 и зошто е важен?
CD40 е рецептор на површината на одредени имунолошки клетки и игра клучна улога во активирањето на одбранбениот систем. Кога е стимулиран, може да поттикне посилен напад врз туморските клетки и да помогне во создавањето Т-клетки што препознаваат и уништуваат канцер.
Со децении научниците се обидуваа да развијат CD40-агонски антитела, но првите верзии имаа ограничен успех кај луѓето и често предизвикуваа сериозни несакани ефекти — воспаление низ телото, пад на тромбоцити и оштетување на црниот дроб.
Како е подобрен лекот?
Истражувачкиот тим од Универзитетот Рокфелер го редизајнираше антителото 2141-V11 за да биде поефикасно и побезбедно. Наместо класична интравенска примена, лекот се инјектира директно во туморот. Така се намалува изложеноста на здравите ткива и се ограничуваат токсичните реакции.
Во лабораториски услови, новиот дизајн се покажал околу 10 пати поефикасен во активирање на анти-туморскиот имун одговор.
Резултати од првото клиничко испитување
Во фазата 1 учествувале 12 пациенти со метастатски форми на меланом, карцином на бубрег и рак на дојка. Кај шестмина туморите се намалиле, а кај двајца настапила целосна ремисија — без видливи знаци на канцер.
- немало тешки несакани ефекти типични за старите CD40 терапии;
- се појавил силен имунолошки одговор во туморите;
- и неинјектираните метастази исто така се повлекле.
Анализата на туморските примероци покажала дека во нив навлегле различни имунолошки клетки — дендритни клетки, Т-клетки и зрели Б-клетки — кои формирале структури слични на лимфни јазли. Тие таканаречени „терцијарни лимфоидни структури“ се поврзуваат со подобар одговор на имунотерапија.
Следен чекор: поголеми студии
Научниците сега тестираат дали оваа стратегија може да помогне и кај потешки за лекување карциноми, меѓу кои се рак на мочен меур, простата и глиобластом. Во тек се поголеми фази 1 и 2 со речиси 200 пациенти.
Истражувачите веруваат дека идните студии ќе покажат зошто некои пациенти одговараат одлично, а други не. Тоа би можело да помогне да се предвиди кој најверојатно ќе има корист од терапијата — и како повеќе „некој“ да се претвори во „одговорил“ пациент.
За љубопитноста што нè поврзува.
Вашата донација помага науката да стигне до повеќе читатели.
Ви благодариме што ја поддржувате науката на македонски.




























