Њујорк, Њу Орлеанс, Мајами, Хјустон и уште четири крајбрежни градови во САД се издвојуваат како најранливи на поплави долж бреговите на Атлантикот и Мексиканскиот Залив, покажува нова студија објавена во Science Advances.
Истражувачите Хемал Деј и Вањун Шао од Универзитетот во Алабама развиле рамка за процена на ризик што комбинира историски податоци за штети од поплави со 16 фактори поврзани со средината, инфраструктурата и населението. За анализата биле користени три методи на машинско учење: Random Forest, Support Vector Machine и Multilayer Perceptron.
Највисок ризик е утврден за Њујорк, Норфолк, Чарлстон, Џексонвил, Мајами, Мобајл, Њу Орлеанс и Хјустон. Њујорк се издвојува по бројот на изложени жители: милиони луѓе би можеле да бидат погодени во сценарија со општа или екстремна штета од поплави. Големата урбанизација, бетонските површини и слегнувањето на земјиштето дополнително ја зголемуваат ранливоста.
Њу Орлеанс има поинаков профил на опасност. Според студијата, речиси целото население и инфраструктурата на градот се изложени на ризик, главно затоа што значителни делови се под морското ниво, што го отежнува природното истекување на водата.
Клучниот фактор за почести поплави е ниската надморска височина, додека кај екстремните штети најважна се покажува густината на дренажната мрежа, односно присуството на многу реки, потоци и канали на ограничен простор. Густината на населението дополнително го засилува ударот, бидејќи истата поплава има поголеми последици кога погодува густо населена урбана зона.
Авторите оценуваат дека ваквиот пристап може да им помогне на локалните и федералните власти подобро да ги насочат инвестициите во заштита, урбано планирање и рано предупредување, особено во градови каде што климатските промени, порастот на морското ниво и посилните урагани веќе го зголемуваат ризикот.
