Новите терапии за дебелина, како GLP-1 лековите и баријатриската хирургија, носат значајно намалување на телесната тежина, но ефектот не е еднодимензионален. Истражување на Vanderbilt Health покажува дека и двата пристапа го менуваат составот на телото: масното ткиво опаѓа изразено, а безмасната маса, која вклучува и мускули, се намалува умерено.
Ова е важно затоа што здравствениот ризик не зависи само од килограмите. Поголем удел на масти е поврзан со повисок ризик од компликации поврзани со дебелината, вклучително и кардиоваскуларни заболувања. Во исто време, поголем удел на безмасна маса се поврзува со подобро преживување, што значи дека зачувувањето на мускулите е клучно за долгорочно здравје.
Во ретроспективната анализа биле опфатени 1.257 пациенти (18–65 години) кои имале баријатриска хирургија во периодот 2017–2022 и 1.809 пациенти лекувани со семаглутид или тирзепатид во периодот 2018–2023. За процена на телесниот состав истражувачите користеле биоелектрична импеданса и ги анализирале промените во тек на 24 месеци.
Резултатите покажале сличен образец кај двете групи: голем пад на масната маса, помал пад на безмасната маса и подобрување на односот меѓу нив. Забележани се и полови разлики, при што мажите во просек подобро ја зачувувале безмасната маса на подолг рок во споредба со жените.
Пораката од студијата е јасна: овие третмани можат да го подобрат здравствениот профил, но бараат внимателно следење на телесниот состав, не само на бројката на вагата. Следните клинички истражувања треба попрецизно да утврдат како да се максимизира губењето масти, а истовремено да се заштити мускулната маса.
