Вселенскиот телескоп „Хабл“ одбележа 36 години работа во орбитата со нова, детална снимка од маглината Трифид (Messier 20), една од најпознатите области каде што се раѓаат ѕвезди. Објектот се наоѓа на повеќе од 4.000 светлосни години од Земјата, во соѕвездието Стрелец, и долго време е омилена цел и за професионални и за аматерски набљудувачи.
Новата слика прикажува мал дел од маглината, но со извонредна резолуција: доминираат високи структури од гас и прашина, обликувани од ултравиолетово зрачење и ѕвездени ветрови од млади масивни ѕвезди во близина. Еден густ столб, насочен нагоре, сè уште одолева на ерозијата, а на неговиот врв се забележува млада ѕвезда во развој, опкружена со материјал што може да формира планетарен диск.
Во истото поле се гледа и различна појава: објектот Herbig-Haro 399, млаз од материјал што го исфрла растечка протоѕвезда. Таквите млазови настануваат кога младата ѕвезда собира повеќе материја отколку што може да задржи, па вишокот го исфрла по својата ротациона оска. Астрономите, споредувајќи ја оваа снимка со онаа од 1997 година, следат како се менуваат големината, структурата и брзината на млазот.
Контрастите во кадарот откриваат различни физички состојби во маглината. На едната страна има темни, исклучително густи облаци прашина низ кои речиси не се гледаат ѕвезди, додека на другата се забележува посино подрачје од јонизиран гас, каде зрачењето постепено го расчистува околниот материјал. Токму овој процес им помага на научниците подобро да разберат како околината влијае врз созревањето на младите ѕвезди.
Трифид историски го добил името според три јасно видливи лобуси, но денешните набљудувања покажуваат дека структурата е посложена и содржи четири главни делови разделени со прашливи ленти. Новиот јубилеен кадар уште еднаш потврдува дека „Хабл“, и покрај возраста, останува клучен инструмент за истражување на ѕвезденото раѓање и еволуцијата на меѓуѕвездените облаци.
Од лансирањето на 24 април 1990 година, телескопот има направено повеќе од 1,7 милиони набљудувања, што резултирале со десетици илјади научни трудови. Тој научен капитал и натаму расте, а ваквите снимки покажуваат дека „Хабл“ сè уште носи вредни податоци за современата астрономија.
