Идејата дека повеќе споделени информации секогаш носат подобри одлуки е вградена во логиката на современите дигитални платформи. Но нова студија објавена на 28 април 2026 во Proceedings of the National Academy of Sciences покажува дека ваквиот пристап може да има и спротивен ефект: да ги засили неточните уверувања.
Тим од социјални и компјутерски научници, меѓу кои и проф. Давиде Гроси од Универзитетот во Гронинген, користел симулации со дигитални агенти. Во моделот агентите биле искрени, кооперативни и совршено ја обработувале информацијата. Сепак, кога без ограничување разменувале набљудувања, вкупната точност на групните верувања се намалувала.
Клучниот механизам е хомофилијата: учесниците почесто комуницираат со оние што размислуваат слично. Ако група која веќе греши продолжи да си разменува „докази“ што ѝ одговараат, таа се оддалечува уште повеќе од вистината. Паралелно, групата што е поблиску до точниот став дополнително се зацврстува. Резултатот е поларизација, дури и без лажење и без алгоритамска манипулација.
Истражувачите посочуваат дека умерени ограничувања во количината на размена можат да го ублажат овој ефект. Токму тоа е важен сигнал за дизајнот на платформите: „повеќе“ не секогаш значи „подобро“, особено во социјално хомогени мрежи.
Пораката од трудот е јасна: заштитата на демократскиот дијалог бара платформи што не ја мерат вредноста само по обемот на содржина, туку и по тоа како комуникацијата влијае врз колективното расудување. Студијата е потпишана од Јонас Штајн и колеги (DOI: 10.1073/pnas.2518472123).
